پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله نصرت و غلبه داده و آن حضرت از مؤمنان استعانت جسته‌اند . پس مىتوان اين آيهء مباركه را از ادلّه بطلان قول كسانى كه استعانت به غير خدا را شرك مىدانند ، قرار داد ؛ بلكه اين آيه در استعانت خدا و رسول به خلق در جهت پيروزى اسلام بر مشركان ظهور دارد . كوتاه سخن اين كه تأييد گاهى به وسيله ظاهرى است و گاهى به وسيلهء غيبى . خداوند متعال در آيه مباركه‌اى مىفرمايد : « فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها » ؛ « 1 » خداوند سكينه و آرامش خود را بر وى فرستاد و با لشكرهايى كه مشاهده نمىشدند او را تقويت نمود . در اين آيه تأييد به وسيله غيبى بوده ؛ يعنى نيروهايى كه ديده نمىشوند ؛ يعنى ملائكه ، چنان كه در تفسير ذيل آيهء مباركه آمده است « 2 » هم‌چنان كه در آيات جنگ بدر و جنگ حنين به آمدن ملائكه جهت نصرت رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله تصريح شده است . « 3 » امّا در چند جاى قرآن ، وسيلهء غيبى مطلقِ جنود نيست ؛ بلكه خصوص روح آمده و خداوند متعال به وسيلهء روح رسول اكرم صلى اللَّه عليه وآله و مسلمانان را غلبه داده است . امّا به انحاء مختلف آمده است : در يك جا مىفرمايد : « أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ » ؛ « 4 » و آنان را با روحى از جانب خويش تقويت فرمود .

--> ( 1 ) . سوره توبه ( 9 ) : آيه 40 ( 2 ) . ر . ك : الكافى : 8 / 378 ، حديث 571 ( 3 ) . عيون أخبار الرّضا عليه السّلام : 1 / 207 ، المسترشد : 436 ( 4 ) . سوره مجادله ( 58 ) : آيه 22